σκηνή:

 --- μ' αρέσει να με κοροϊδεύουν, το πιστεύεις; (αμηχανία)

είναι απίστευτο να προκαλείς λάθος εντύπωση, λάθος συναίσθημα...(αναπόληση)

να απωθείς τη μοναξιά, βρίσκοντας το είδωλό σου... ή έστω, να διαφέρει από πριν.(απογοήτευση)

ελπίζω να καταλαβαίνεις πως δεν παίζω κανένα θέατρο. όχι πια. (αναπόληση)

 ξεχνούσα τα λόγια μου, ολότελα... (σιωπή)

ήταν πάντα εκεί, όμως, για να με συμπληρώσει. (σηκώνεται)

με ενοχλούσε, νόμιζε πως, πράγματι, με συμπλήρωνε. (έντονη σκέψη)

επίτηδες ξεχνούσα τα λόγια μου! ο έρωτας, η αγάπη, όλα, όλα. Ό-ολα - μου είναι αφόρητα. αυτός ο έρωτας, που μόνο εγώ, δεν ήμουν ψεύτικη. (απόγνωση)

άργησε να καταλάβει, αυτό που από την αρχή ήξερα. μα ήταν αργά, και με πλήγωσε. (θλίψη)

μ' άρεσε να με κοροϊδεύει, όμως, είχε ξεγελάσει το μυαλό του, δίνοντας σε 'μένα αγάπη. κι αυτό με πλή - γω - νε. ήταν ψεύτικος: η πραγματικότητά του ήταν ψεύτικη. ήθελε να ξεγελά τον εαυτό του, να νιώθει πως με χρειάζεται, να μην αντέχει χωρίς εμένα --  συνηθισμένα, ξέρεις. (αδυναμία)

φάνταζε όμορφο, φάνταζε πως περνούσε καλά - και οι δύο - ακόμη, και πολύ καιρό αργότερα... (αναπόληση)

του χάριζα ότι ειλικρινές συναίσθημα είχα, μ' έναν όμορφο τρόπο. πολλά αισθήματα. το δεχόταν, μα ακόρεστα. ήθελε κι άλλα από 'μένα -- τότε κατάλαβα, πως ήταν ψεύτης. δεν με ήθελε γιατί τον ικανοποιούσα συναισθηματικά, ήταν κάτι άλλο. τα συναισθήματά μου, δεν άλλαξαν -  ήταν ανέφικτο αυτό - αλλά μπόρεσα να του τα δώσω, μ' ένα θεατρινίστικο τρόπο, που του άρεσε. ήταν ψεύτης ψεύτης ψεύτης. δεν ήθελε τα

συναισθήματά μου, αλλά τον τρόπο με τον οποίο του τα χάριζα. ψεύτης! είχα τόσα συναισθήματα, που έπρεπε να κρύψω, γιατί ήμουν ερωτευμένη μ' ένα ψεύτη!